Mam pewne skrzywienie, nazywa się: tęsknota za pełnią

Ten cytat leży u początków mojej historii. Jest mi bliski i ważny. Kreślę po książkach jak szalony i w takich chwilach dziękuję za ten destrukcyjny nawyk. W momentach, kiedy poszukuję sensu i przypomina mi się, aby nie odkładać tego na czas, gdy życie przymusi mnie do odpowiedzi na najważniejsze pytania. Gdy wolności zostanie mi na tyle, ile mieści się na łepku szpilki:

“Jest we wszechświecie wola rozumna, stwórcza i czynna, którą cała natura zna i z którą współpracuje harmonijnie, albowiem jest z nią złączona mocą praw wewnętrznych nadanych jej bez pytania o zgodę. W naturze nie ma wolności. Ani gwiazda, ani kwiat, ani owad, ani koń nie mogą odmówić czynności, które im przypadają, albo wręcz istnienia. Nie mogą popełnić samobójstwa. Człowiek może.
Ma wolność wyboru. Może współpracować z uniwersalną wolą lub nie. Człowiek może być leniwy. Może zdać się na wolę cudzą, czyli żyć z cudzego wysiłku lub w niewoli. Może żyć poniżej swych zdolności, to znaczy nie zrealizować swego zadania w planie uniwersalnym. Jego powołania nie są tak oczywiste, jak dla całej natury. Musi je odczytywać, odgadywać. Jest jedynym we świecie istnieniem, któremu nie wystarcza czasu, aby nauczyć się żyć. Mrówka, która wylęgnie się z jajka, wie już wszystko, co ma czynić, i nigdy się nie omyli; ptak wylatujący z gniazda jest dojrzałym ptakiem; a starzec umiera płacząc, że nie zrozumiał swojego powołania. Aby je zrozumieć, człowiek musi szukać współdziałania z wolą rozumną, twórczą, czynną, z tym co niezmienne; musi znaleźć ośrodek grawitacji powszechnej i odczytać w sobie prawo, które rządzi kosmosem; musi wolę i wiedzę w jedno skupić; musi się poddać. Jest w całej naturze jedyną istotą uprawnioną do podjęcia z nią współpracy z upodobania. To znaczy z miłości, na którą składa się i posłuszeństwo, i pokora, i wiara. Człowiek dosięga Boga z dna swego cierpienia, z którym nic na tym świecie nie da się porównać, bo jest świadome”.

[A. Kijowski, Dopiski do wyznań św. Augustyna]

***

Nie wszystko da się opisać słowami. Można próbować i mierzyć się ze sobą w komentowaniu rzeczywistości. Nic nie zastąpi odpowiedzi życiem. To konkretna cena i niepewny zarobek. A dopóki to się nie wydarzy, mogę tylko gdybać, kim jestem.

Dyskusja ( 1 )

  1. Prawdziwy i mądry tekst, który skłania ku głębokiej refleksji. W zasadzie nie wymaga komentarza, bo wszystko jest w nim zawarte

    I tak się zastanawiam, jak to jest, że mamy tak wiele możliwości, a tak słabo nam to życie wychodzi.

    Pozdrawiam

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.